Elfida

Adını söyleme!
Elfida'sın sen.
Özgür kuş, kanatlı ressam,
Bazen hicaz bazen hüzzam,
TAnıdım işte seni, adını sormam.
Bana ne dersen de; Elfida'sın sen.


Gökyüzü mavili, bulutlar kayıp,
Böyle güzel olunmaz ki, ayıp!
Tırnağında oje yok, rimelin kayıp,
Dalgalanmış saçlarla rüzgara yürüyorsun
Ruhundaki ateşi böyle körüklüyorsun.

Kafiye bitti şimdi, sözlerin anlamı yok,
Gözlerdeki anlam,
Sözcüklere dem vurur,
Sahi gökyüzünde ismin var,
Nasıl bir bilmecesin?
Yanına yanaşılmaz, çok garip bir hecesin.
Tabloların aşkına, 
Boyaların aşkına, 
Tanrı aşkına,
Senin aşkına.
Adını bahşet bana.
Yüzünü bahşet.
Denizdeki dalga adına
Gözünü bahşet.
Kıskanıyor tabiat.
Kıskanıyor.
Seni senden kıskanıyor.
Sesini kıskanıyor, 
Tenini kıskanıyor,
Yüzünü,gözünü, sözünü kıskanıyor.
Ne güzel şarkılar yazılıyor adına,
Kıskanırım diyor.
Tenini kıskanırım.
Birine söz söylesen dilini kıskanırım.

Limanlarda siren sesleri yükseliyor.
Kapat gözlerini.
Gemiyi düşün.
İki aşık ayrılıyor.
Genç, el sallıyor gemiden kıza.
Tabloya sığdıramağın insan kalabalığında 
Sadece aşkı seçebilirken gözlerin,
Hüzzamlı şarkılar eşliğinde içilmez mi?
Sen bilirsin,
Karacahil olan bir bedenden fazlası beklenmez.
Ancak ölümü bekler onlar.

Şimdi tekrar söyle.
İsmini söyle.
Bilmek istiyorum.
Kimsin sen?
Unut bütün geçmişini,
Unut yaşananları,
Gök yüzündeki ismini unut!
Sen ; 

Elfida...